Ga naar de inhoud

Reflecties op deontologische uitdagingen tijdens het opleiden van hulpverleners

Inleiding

Op 28 september 2023 werden Rotterdam en het Erasmusziekenhuis opgeschrikt door een drievoudige moord. De zogenaamde Erasmusschutter, Fouad L., schoot op die dag zijn buurvrouw Marloes (39), haar dochter Romy (14) en Jurgen Damen (43), huisarts en docent aan het Erasmus MC, dood. Naar verluidt waren wraakgevoelens naar docenten van het Erasmus MC, waar hij geneeskundestudent was, zijn motief. Vlak voor zijn afstuderen als arts nam de politie contact op met de universiteit vanwege veelvuldig psychisch ontregeld gedrag in de thuissituatie waarover de buurvrouw contact met de politie gezocht had. Door de universiteit werd vervolgens besloten dat L. eerst psychisch onderzocht moest worden vooraleer hem het diploma uit te reiken. Hij was daarover dermate ontstemd dat hij vervolgens de drie moorden pleegde. Naast een autismespectrumstoornis bleek L. ook een dissociatieve stoornis te hebben. Dat verklaarde volgens deskundigen van het Pieter Baan Centrum1 waarom hij sprak over onderhandelingen met zichzelf over het precieze plan voor de moorden. Hij gaf hierover aan een ‘interne monoloog’ te voeren. Op 21 februari 2025 werd Fouad L. tot een levenslange gevangenisstraf veroordeeld.

Iedereen die mensen in opleiding tot arts, psycholoog of psychologisch consulent begeleidt, komt in de loop van de tijd weleens iemand tegen waarbij ernstige twijfels ontstaan of degene wel de juiste psychische gesteldheid heeft om een goede arts of psychologisch hulpverlener te worden. Onder opleiding psychologie verstaan we hier zowel de opleiding aan een hogeschool als aan een universiteit. De persoon voldoet dan wel aan de formele eisen en heeft alle examens gehaald, maar bij de begeleider ontstaat toch de overtuiging, noem het een buikgevoel, dat de persoon niet geschikt is om het vak uit te oefenen. Soms is het duidelijk, omdat iemand opvallend, vreemd en zelfs pathologisch gedrag vertoont, maar soms is het niet zo duidelijk zichtbaar, terwijl het toch erg zorgelijk aanvoelt. De vraag is in hoeverre dat gevoel mag en kan meewegen in de eindbeoordeling en of dit ertoe kan leiden dat iemand geen diploma uitgereikt krijgt.

Je moet ingelogd zijn om de rest van de inhoud te bekijken. Alsjeblieft . Geen lid? Join Us