Na een hectische periode waarin het voortbestaan van dit tijdschrift onzeker was, werd uiteindelijk een werkbare oplossing gevonden. Het resultaat: dit gevarieerde nummer waarvan we twee bijdragen over artificiële intelligentie (AI) uitlichten.
Ook in de klinische psychologie doet deze omstreden technologie haar intrede. Een deel van onze cliënten maakt er al gebruik van. Hoe het allemaal concreet in zijn werk gaat, kan men bekijken in de spraakmakende Pano-reportage Mijn vriend AI van 29 oktober 2025. Daarin wordt psychiater Dirk De Wachter getransformeerd in een overtuigende AI-therapeut.
De twee bijdragen over AI en klinische psychologie introduceren de lezer in deze fascinerende digitale wereld. Wyverkens, Geryl en Decoster stellen zich in hun forumbijdrage de hamvraag of psychotherapeuten deze technologie moeten omarmen. Er zijn immers voor- en nadelen aan verbonden. De auteurs beklemtonen dat de reacties van AI-therapeuten vooral ‘kunstmatige warmte’ creëren waarmee de hulpvrager in een comfortabele echokamer terechtkomt met een twijfelachtig therapeutisch effect. In deze bijdrage wordt ook verwezen naar een lezenswaardige positiepaper van onderzoekers van de KU Leuven: Robotisering en het recht op echt menselijk contact. Maar vooraleer conclusies te trekken, is het aan te bevelen het overzichtsartikel van Buelens, Van Daele en Bernaerts over AI en de klinisch psycholoog te lezen. Het is een veelomvattende en goed gedocumenteerde bijdrage, die een mooie introductie vormt in de thematiek van AI in de klinische praktijk.
Opdracht vervuld, zou je kunnen zeggen: het Tijdschrift Klinische Psychologie houdt de vinger aan de pols en informeert de lezer over complexe thema’s waarover we kennis moeten opdoen om ons beroep adequaat te kunnen uitoefenen. De redactie blijft zich inzetten om het tijdschrift tot een betrouwbare en geloofwaardige informatiebron voor klinisch psychologen te maken. Een groot goed in tijden van oprukkend – onder andere door AI gevoed – nepnieuws.
